Plannen maken, daar ben ik gek op. Vooral van die overzichtjes en lijstjes op papier met dingen die ik wil doen, wil opstarten of nieuw leven wil inblazen. Zo’n papiertje is voor mij echt een houvast. Het is zo fijn als alles in grote lijnen beschreven staat, dat maakt iets wat in de toekomst ligt al een beetje tastbaar. Zo is ook het komende jaar al lang geen leeg notitieblok meer: met een verhuizing als grote invulling van de planning, bijzondere momenten als ons 12,5 jarig huwelijk in het vooruitzicht, in november de jongste naar school, het verder groeien in een stabiel gezin worden en natuurlijk lekker veel voorstellingen spelen, groeien in het maken van theater en hopelijk ook veel zingen.

Op zijn kop

Maar onze plannen en toekomstplaatjes zijn niet altijd wat er daadwerkelijk gebeurd. Bij ons stond het plaatje op 1 januari toch flink op zijn kop en moesten we een hoop plannen bijstellen. Om vervolgens weer opnieuw op zijn kop gezet te worden en weer bij de oorspronkelijke plannen terug te komen. Een beetje vaag misschien, maar het laat zo goed zien dat ons eigen leven niet zo maakbaar is als we denken. Ik hoor zoveel om me heen dat mensen hun toekomstplannen in duigen zien vallen doordat ze hun baan kwijtraken of een geliefde ziek wordt. En dan komt het neer op loslaten wat er eigenlijk niet toe deed en vertrouwen in de waardevolle dingen die wel overeind blijven staan. En soms blijkt iets achteraf toch nog beter te zijn dan de plannen die we zelf gemaakt hadden.

Overal om me heen heb ik mensen horen zeggen dat 2014 een erg zwaar jaar was. Zowel in de grote gebeurtenissen in de wereld als in privélevens van mensen om me heen. In 2015 is er voor mijn gevoel nog niet zoveel veranderd. Tussen 2014 en 2015 is ook maar gewoon een nacht voorbijgegaan en het verschil tussen een cijfertje meer zal natuurlijk niet vanzelfsprekend alles veranderen.

Het Grote Plan

Ik kan echt genieten om even op mijn website naar de groeiende agenda van 2015 te kijken. En het is ook mijn overtuiging dat dat in Hét grote plan past. Ik hoop dat er door al die leuke optredens bij kinderen (en misschien wat aanwezige volwassenen 😉 iets in gang gezet wordt dat hen meer doet ontdekken van Gods grote plan. Van mijn eigen plannen hoop ik dat God ze bijstelt, hoe moeilijk dat soms ook is, naar wat Hij denkt dat het beste is. En daarnaast, dat als het leven ‘me gebeurt terwijl ik andere plannen maak’, ik God zal betrekken om er alsnog iets moois van te maken. Want in alles is het toch zo dat de meest waardevolle dingen in het leven niet te plannen zijn.

Lieve groetjes,

Marieke